Η Ελένα και ο Βλαντιμίρ είναι ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, που προέρχεται από διαφορετικές τάξεις. Ο Βλαντιμίρ είναι ένας πλούσιος και ψυχρός άντρας, ενώ η Ελένα προέρχεται από ένα ταπεινό περιβάλλον και είναι μια υπάκουη σύζυγος. Γνωρίστηκαν αργά στις ζωές τους κι έχουν και οι δύο παιδιά από προηγούμενους γάμους.
Ο γιος της Ελένα, είναι άνεργος, ανίκανος να στηρίξει την οικογένεια του, και ζητά συνεχώς χρήματα από τη μητέρα του. Η κόρη του Βλαντιμίρ, είναι μια ανέμελη κοπέλα, απομακρυσμένη από τον πατέρα της.
Μια καρδιακή προσβολή θα αναγκάσει το Βλαντιμίρ να παραμείνει στο νοσοκομείο, όπου θα ανακαλύψει ότι ο χρόνος που του απομένει είναι περιορισμένος. Μια μικρή αλλά τρυφερή επανασύνδεση με την κόρη του, τον οδηγεί να πάρει μια πολύ σημαντική απόφαση: εκείνη θα είναι η μόνη κληρονόμος της περιουσίας του. Το ανακοινώνει στην Ελένα, και οι ελπίδες της να συντηρήσει το γιο της εξαφανίζονται.
Η ταπεινή νοικοκυρά θα σκεφτεί ένα σχέδιο για να δώσει στο γιο και τα εγγόνια της την ευκαιρία για μια πραγματική ευκαιρία στη ζωή.
Πληροφορίες
“Πατέρα, αυτό που είναι ανεύθυνο είναι να κάνεις παιδιά που γνωρίζεις ότι θα είναι άρρωστα και καταδικασμένα, εφόσον οι γονείς του είναι άρρωστοι και καταδικασμένοι. Και να το κάνεις... μόνο επειδή το κάνουν όλοι, επειδή υπάρχει ένα «ανώτερο νόημα» σε όλο αυτό, το οποίο δεν είναι δικό μας για να κατανοήσουμε...»
(Απόσπασμα από την ταινία – μονόλογος της Κατερίνα προς τον πατέρα της)
ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
«Η Ελένα μου επέτρεψε να μελετήσω μια κεντρική ιδέα των μοντέρνων ημερών: την επιβίωση των ισχυρότερων, την επιβίωση με κάθε κόστος».
Η ταινία μου είναι ένα σύγχρονο δράμα, που προσπαθεί να υποβάλλει το θεατή σε αιώνια ερωτήματα σχετικά με τη ζωή και το θάνατο.
Βαθιά μέσα του, κάθε άνθρωπος είναι συντριπτικά μόνος του. Η μοναξιά είναι η αρχή, το τέλος και η λεπτή κόκκινη γραμμή στη ζωή κάθε ανθρώπου. Οι ανθρωπιστικές ιδέες στη σύγχρονη εποχή, απαξιώνονται, οδηγώντας τους ανθρώπουςνα στραφούν στους εαυτούς τους, προς τα αρχιαότερα ένστικτα τους.
Μια ευγενική, γλυκιά γυναίκα, γεμάτη αγάπη και φροντίδα, μετατρέπεται σε δολοφόνο κι έπειτα μετανοεί σ’ένα ναό.. Πως σας φαίνεται αυτό ως εικόνα μιας Αποκάλυψης;»
Αντρέι Ζβιάνγκιντσεφ
