Γερμανία, αρχές δεκαετίας του ’60. Η δωδεκάχρονη Κάρλα το σκάει από το σπίτι της για να καταγγείλει την εδώ και χρόνια κακοποίησή της από τον ίδιο της τον πατέρα. Ο ηλικιωμένος δικαστής Λάμι αναλαμβάνει την υπόθεση, αλλά έρχεται αντιμέτωπος με την ενίοτε αδιαπέραστη στάση του τραυματισμένου, φοβισμένου και διστακτικού παιδιού. Όσο περνάει ο καιρός, μια ιδιαίτερη σχέση εμπιστοσύνης αναπτύσσεται ανάμεσα στην Κάρλα και τον δικαστή Λάμι, ο οποίος μετατρέπεται σε σημείο αναφοράς και ελπίδας για τη μικρή. Η επιμονή της Κάρλα να μιλήσει με τους δικούς της όρους -αποκαλύπτοντας μόνο όσα αντέχει και κρατώντας για τον εαυτό της όσα αδυνατεί να εκφράσει- αναγκάζει το σύστημα να προσαρμοστεί σε εκείνη και όχι το αντίστροφο.