Ένα αγαπημένο ζευγάρι συνταξιούχων καθηγητών καλεί επειγόντως στο εξοχικό του σπίτι τα τρία ενήλικα παιδιά του. Τα αδέλφια, φοβούμενα τα χειρότερα, παρατάνε αμέσως οικογένειες, δουλειές, σπουδές, μπουγάδες και κατοικίδια και καταφθάνουν έτοιμα να ακούσουν τα πάντα: ένα πολύ κακό νέο, μια θανάσιμη αρρώστια, μια επικείμενη καταστροφή. Όχι όμως έτοιμα για αυτό που πρόκειται να ακούσουν.

Οι γονείς ανακοινώνουν στα έκπληκτα παιδιά ότι σφύζουν από υγεία, αλλά πως ήρθε επιτέλους η ώρα να κάνουν το μεγάλο τους όνειρο πραγματικότητα. Η ανακούφιση είναι παροδική, οι απορίες πολλές, τα ζητήματα λεπτά, και μέσα σε λίγη ώρα η διακριτικότητα πάει περίπατο και η θερμοκρασία ανεβαίνει επικίνδυνα.

Πρέπει οι γονείς να μοιράζονται τα πάντα με τα παιδιά τους; Μέχρι πού πρέπει να τα στηρίζουν; Πού σταματάει η διαπαιδαγώγηση και πού αρχίζει ο σαδισμός; Πόσο πρέπει να θυσιάζουμε τα προσωπικά μας όνειρα στον βωμό της οικογένειας ή της ιδεολογίας; Το Πολυτεχνείο συγκρούεται με το όνειρο του γκολφ, η φιλανθρωπία πετάει μέχρι την Αφρική, η οικολογία πατάει στις πλάτες της Ασίας και η Μοντεσσόρι συναντά τον Στάλιν. Οι οικογενειακές αξίες σύντομα αρχίζουν να καταρρέουν σαν τους δίδυμους πύργους, ή μήπως σαν το τείχος του Βερολίνου;

Η κωμωδία «Chers parents» των Armelle και Emmanuel Patron υπήρξε τεράστια επιτυχία στη Γαλλία, με περισσότερους από μισό εκατομμύριο θεατές και υποψηφιότητα για τα βραβεία Moliere.

Παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τη θεατρική περίοδο 2026-2027, σε σκηνοθεσία Προμηθέα Αλειφερόπουλου και απόδοση Θοδωρή Πετρόπουλου, στο Θέατρο Εμπορικόν στου Ψυρρή.

Μια κωμωδία για οικογένειες που είναι σφιγμένες σαν γροθιά, αρκεί να μην έχουν κάτι να χωρίσουν. Το έργο βάζει στο τραπέζι τα όρια ανάμεσα σε γονείς και ενήλικα παιδιά, τη σχέση προσωπικού ονείρου και οικογενειακού καθήκοντος, και τις ιδεολογικές συγκρούσεις που κρύβονται πίσω από τις οικογενειακές αξίες.