Οι πρώτες βόμβες έπεσαν από αερόστατα. Στον Α' Παγκόσμιο ζέπελιν & γερμανικά Γκόθα εκτελούσαν αεροπορικές επιθέσεις όμως η στρατηγική χρήση των βομβαρδισμών επεκτάθηκε στο διάστημα μεταξύ των πολέμων.
Στις αρχές του Β' Παγκόσμιου Πολέμου το 1939 οι πρώτες σφοδρές επιθέσεις έγιναν από βομβαρδιστικά. Μάσκες αερίων, καταφύγια και διαφυγή παιδιών ήταν ενδείξεις επίγνωσης και φόβου για το βομβαρδιστικό.
Η στρατηγική αμφότερων πλευρών κάλυψε επίθεση και άμυνα: το βομβαρδιστικό και η άμυνα απέναντί του εξελίχθηκαν μετά από βελτιώσεις στα σημεία ρίψης, πλοήγηση, εξέλιξη του ραντάρ και άλλους παράγοντες.
Μετά τη λήξη της Μάχης της Αγγλίας, η Γερμανία προχώρησε σε βομβαρδισμούς αμάχων. Στον Πόλεμο του Ειρηνικού, ΗΠΑ και Ιαπωνία βομβάρδισαν με επιτυχία ναυτικούς και στρατιωτικούς στόχους.
Ο βομβαρδισμός του Τόκιο σηματοδότησε τη δύναμη του βομβαρδιστικού B29, το οποίο ξεπέρασε σε κόστος το Πρόγραμμα Μανχάταν που έφτιαξε την ατομική βόμβα.
Τους τελευταίους μήνες του Β' Παγκόσμιου Πολέμου εμφανίζονται τα υπερόπλα που ο Χίτλερ θεώρησε ότι θα μετέτρεπαν έναν χαμένο αγώνα σε θρίαμβο: οι πύραυλοι κρουζ (V1) και οι βαλλιστικοί πύραυλοι (V2).
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας
Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγηση, συμφωνείτε με τη χρήση cookies από το iShow.gr. Μάθετε περισσότερα
