Ο Παλ Λουκάκς (ούγγρικα: Pál Lukács), γνωστότερος ως Πολ Λούκας (26 Μαΐου, 1891 - 15 Αυγούστου 1971) ήταν ένας Αυστροούγγρος ηθοποιός βραβευμένος με όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου για την ταινία Φρουρά επί του Ρήνου (Watch On The Rhine, 1943).
Γεννημένος στη Βουδαπέστη ο Πολ Λούκας έφτασε στο Χόλιγουντ το 1927, μετά την επιτυχία του στα θέατρα της Ουγγαρίας, της Αυστρίας και της Γερμανίας όπου συνεργάστηκε με τον περίφημο Γερμανό θεατρικό σκηνοθέτη Μαξ Ράινχαρντ.
Ο Λούκας είχε κάνει το θεατρικό του ντεμπούτο στην Ουγγαρία το 1916, σε ηλικία 25 χρονών και το κινηματογραφικό του ντεμπούτο ένα χρόνο αργότερα.
Στο Χόλιγουντ ο Λούκας ερμήνευσε αρχικά γοητευτικούς γυναικάδες και έπειτα καθιερώθηκε ως κινηματογραφικός κακός.
Κατά τη δεκαετία του '30 εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες με κυριότερες την γκαγκστερική ταινία Grumpy του 1930, το μελόδραμα Rockabye του 1932, την κομεντί Γυναίκες Ερωτευμένες (Ladies in Love) και το δράμα Χαμένα Νιάτα (Dodsworth) του 1936 καθώς και το θρίλερ του Άλφρεντ Χίτσκοκ Η εξαφάνιση της κυρίας (The Lady Vanishes) του 1938. Υποδύθηκε με επιτυχία τον ντετέκτιβ Φάιλο Βανς στην ταινία του 1935 The Casino Murder Case, αλλά ήταν η ερμηνεία του στο αντιναζιστικό θεατρικό δράμα της Λίλιαν Χέλμαν Φρουρά επί του Ρήνου το 1941 που τον καθιέρωσε.
Δυο χρόνια αργότερα, το 1943, κλήθηκε να ερμηνεύσει το ίδιο ρόλο στην κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού πλάι στην Μπέτι Ντέιβις. Ο ρόλος του Κερτ Μίλερ, ενός άνδρα που αντιμαχόταν το φασισμό του χάρισε το όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου, καταφέρνοντας να υπερισχύσει έναντι δυνατών αντιπάλων όπως ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ για την ταινία Καζαμπλάνκα και τον Γκάρι Κούπερ για την κινηματογραφική μεταφορά του Για ποιον χτυπά η καμπάνα.
Κατά τη δεκαετία του '40, ο Λούκας αποτέλεσε μέλος της Ένωσης κινηματογραφιστών για την διατήρηση του αμερικανικού ιδεώδους του Τζον Γουέιν, μιας συντηρητικής ομάδας που εναντιώνονταν στην επιρροή του κομουνισμού στο Χόλιγουντ.
Συνέχισε να εργάζεται στο θέατρο κατά τη δεκαετία του '40 και κατά τη δεκαετία του '50 άρχισε να δέχεται τηλεοπτικούς ρόλους.
Αξιοσημείωτη είναι η εμφάνιση του στο θεατρικό σανίδι το 1953 ως Κόσμο Κόνστανταϊν στο μιούζικαλ του Έρβιν Μπερλίν στο Μπρόντγουεϊ Call Me Madam, ενώ το 1954 εμφανίστηκε στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Ιούλιου Βερν 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων αντιμετώπιζε προβλήματα μνήμης κάτι που τον οδήγησε να ξεσπάσει έναντι των υπόλοιπων ηθοποιών και του συνεργείου.
Από το ξέσπασμα του δε γλίτωσε ούτε ο φίλος του Πίτερ Λόρι.
Παντρεύτηκε 3 φορές, έμεινε χήρος από το δεύτερο του γάμο και παντρεύτηκε για τρίτη φορά το 1963 με την Ανέτ Ντρίζενς που έμεινε στο πλάι του μέχρι και το θάνατό του το 1971.
Απεβίωσε το 1971 στην Ταγγέρη του Μαρόκο, ενώ έψαχνε κάποιο μέρος να μείνει κατά την απόσυρσή του.
Διαβάστε
περισσότερα
