Ο Φιλοποίμην Φίνος, ο άνθρωπος που σφράγισε τον ελληνικό κινηματογράφο με τη Finos Film, υπήρξε για πολλούς ηθοποιούς κάτι παραπάνω από παραγωγός. Ένας μέντορας, ένας δεύτερος πατέρας, ένας άνθρωπος που πίστευε στο ταλέντο και το πάθος.

Αρκούσε μια σκηνή από την "Ωραία των Αθηνών", ένα πλάνο από τη "Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο" και ένα μόνο κάδρο από την "Καφετζού" -εκείνο στο τέλος μαζί με την Γεωργία Βασιλειάδου στην καρέκλα του οδοντιάτρου- για να καταλάβεις το αστείρευτο, έμφυτο ταλέντο, το θεϊκό χάρισμα του Βασίλη Αυλωνίτη.

Ο Αιμίλιος Χειλάκης: "Ο Αυλωνίτης και ο Κωνσταντάρας στα χρόνια τους ήταν εμπορικοί και λαικοί ηθοποιοί".

Πρόκειται για δύο εκ των κορυφαίων καλλιτεχνών την χρυσή εποχή του Ελληνικού κινηματογράφου.