Αναζήτηση
στο iShow.gr
στο πρόγραμμα τηλεόρασης
Τέρενς Σταμπ (Terence Stamp) βιογραφία, βιογραφικό - iShow.gr
Τέρενς Σταμπ  (Terence Stamp)
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΑ
Γέννηση
22/07/1938
Ηλικία
84
Βιογραφικό
Ο Terence Stamp Henry ( 22, Ιούλη 1938) είναι Άγγλος ηθοποιός. Από το ξεκίνημα της καριέρας του το 1962, έχει εμφανιστεί σε πάνω από 60 ταινίες.
Τεράστια μορφή του βρετανικού κινηματογράφου, έχει πρωταγωνιστήσει σε περισσότερες από 60 ταινίες στην καριέρα του.
Αντί της… κλασικής βιογραφίας, διαβάστε εδώ από το «Βήμα» μια μίνι συνέντευξη του ηθοποιού, μαζί με τα κύρια σημεία-σταθμούς της ζωής και της καριέρας του:

Ο Τέρενς Σταμπ σχεδόν ποτέ δεν χαμογελούσε στις ταινίες του, επομένως δεν μου προκαλεί εντύπωση που στον «Εγγλέζο», την τελευταία του, ένα κινηματογραφοφιλικό θρίλερ του Στίβεν Σόντερμπεργκ, οι άκρες των χειλιών του ποτέ, ή σχεδόν ποτέ, δεν παίρνουν κλίση προς τα πάνω. «Σοβαρά; Προσωπικά δεν το πρόσεξα ποτέ» θα δικαιολογηθεί, όταν του το αναφέρω στη σύντομη συνάντησή μας στο προπέρσινο Φεστιβάλ των Καννών. Μια κουβέντα που θα κλείσει μέσα σε μόλις 20, αξέχαστα για μένα, λεπτά. «Για να είμαι ειλικρινής» συνεχίζει ο Σταμπ «δίνω μεγάλο βαθμό στο χιούμορ μου... Δύο, ας πούμε;». Δεν γελάει.
Από όσα έχω διαβάσει ή ακούσει αλλά και από το φλεγματικό, σχεδόν απαθές και φυσικά... αγέλαστο ύφος του καταλαβαίνω ότι μπορεί και να μην ψεύδεται. Και είναι αλήθεια ότι αρκετά χρόνια πίσω, τη δεκαετία του 1960, ο Τέρενς Σταμπ εθεωρείτο μεγάλο «πειραχτήρι» στον κύκλο του. Αρκετοί πιστεύουν ότι παραμένει. «Προσέξτε τον, είναι αρκετά πονηρός» προειδοποίησε ο Σόντερμπεργκ στη συνέντευξη Τύπου του «Εγγλέζου», μιας ταινίας που επαναφέρει τον Σταμπ σε «πρώτο πλάνο» στις ημέρες μας και ενώ πια τον έχουν κάπως πάρει τα χρόνια. Τα 60s ήταν η «χρυσή εποχή» του λονδρέζου ηθοποιού, τότε που μαζί με τον Μάικλ Κέιν, τον Ρίτσαρντ Χάρις, τον Αλμπερτ Φίνεϊ και τον Ντέιβιντ Γουόρνερ συνέθεταν την ομάδα των «οργισμένων νιάτων» του βρετανικού κινηματογράφου ανανεώνοντας τις βάσεις του.
«Ω, ναι, αυτή ήταν η μεγάλη εποχή» θα πει κοιτώντας στο πουθενά, ενώ αναπολεί την «άγρια αθωότητα», όπως αποκαλεί εκείνες τις ημέρες. Τότε που με την άτακτη λευκή τούφα μαλλιών, αλώνιζε το ένα πάρτι μετά το άλλο γευόμενος την επιτυχία που μόνο στα πιο παράξενα όνειρά του ένα φτωχό παιδί από το Ιστ Εντ του Λονδίνου μπορούσε ποτέ να πιστέψει ότι θα ζούσε.
Ο Σταμπ εγκατέλειψε το φτωχικό σπίτι του νωρίς και όταν το έκανε δεν θέλησε ποτέ να αποκτήσει καινούργια φωλιά. Ανέκαθεν κυνηγούσε κορίτσια και συνεχίζει να το κάνει, φυσικά, παραμένοντας ανύπαντρος. Για την ακρίβεια, το μόνο παράπονό του είναι ότι «ενώ οι περισσότεροι εργένηδες μπορούν να κάνουν τα..... Διαβάστε περισσότερα
. πάντα, δύσκολα βρίσκουν κάποιον για να εκφραστούν ως παιδιά». Ισως γι' αυτό να μην επέτρεψε ποτέ στον εαυτό του να ξεχάσει τους γονείς του.
Ο Σταμπ παραμένει ένα από τα ομορφότερα, πειστικότερα αλλά και πιο παράξενα πρόσωπα που «γέννησε» ο αγγλικός κινηματογράφος εκείνη την παράξενη περίοδο των μεγάλων αλλαγών. Εχει ταινίες και ποικιλία ρόλων για να το αποδείξει και ενώ για ένα σύντομο διάστημα αφοσιώθηκε ολόψυχα στην καλλιέργεια της εικόνας του, όταν κάποια στιγμή τα πράγματα δεν είχαν την πορεία που πίστευε, απλώς σταμάτησε να το κάνει. Ατίθασος αντάρτης στο «Μπίλι Μπαντ» του Πίτερ Ουστίνοφ όπου έκανε το ντεμπούτο του, ρομαντικός ­ με έναν σκοτεινό τρόπο ­ ήρωας στο αισθηματικό δράμα εποχής του Τζον Σλέσινγκερ «Μακριά από το αγριεμένο πλήθος», και φυσικά ο «Συλλέκτης» του Γουίλιαμ Γουάιλερ όπου ο Σταμπ έπλασε έναν από τους αινιγματικότερους ψυχοπαθείς της ιστορίας του κινηματογράφου. Ακόμη και ο Φεντερίκο Φελίνι γοητεύθηκε από το πρόσωπο του Σταμπ, για να το χρησιμοποιήσει στο «Τόμπι Ντάμιτ», το καλύτερο «επεισόδιο» της τριλογίας «Στον Ιλιγγο της ακολασίας» (από διηγήματα του Εντγκαρ Αλαν Πόε). Ο Σταμπ, τέλος, ήταν ο κακοποιός που μπαινόβγαινε στη φυλακή στο «Γλυκό κορίτσι» του Κεν Λόουτς, μια ταινία που ο Σόντερμπεργκ θυμάται πολύ καλά με φλας μπακ στον «Εγγλέζο», δίνοντας στη δική του ταινία την όψη σουρεαλιστικού «σίκουελ».
Εφόσον η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την περίοδο της νιότης του, ζητώ τη γνώμη του Σταμπ για μια από τις πιο περίεργες φράσεις που ακούγονται στον «Εγγλέζο», όταν ο Πίτερ Φόντα (που παίζει έναν διεφθαρμένο μουσικό παραγωγό, «απομεινάρι» των 60s) λέει: «Στην πραγματικότητα το κίνημα των sixties ξεκινά το 1966 και κλείνει στα μέσα του 1967». Προτού μου απαντήσει με ρωτάει πόσων χρόνων είμαι και όταν ακούει ότι έχω τα μισά περίπου χρόνια του, χαμογελά με κατανόηση. «Δεν νομίζω ότι όσοι από εμάς ήταν τότε νέοι είχαμε αντιληφθεί, ως το 1966, το μέγεθος του τι ακριβώς συνέβαινε. Οι περισσότεροι θεωρούσαν ότι τα sixties αφορούσαν προσωπικά τους ίδιους και χρειάστηκε να γίνει το Φεστιβάλ του Μοντερέι, το 1967, αν θυμάμαι καλά, που ήταν και η πρώτη μαζική συγκέντρωση νέων εκείνης της εποχής. Οι από κοινού εμπειρίες, η μαριχουάνα, το LSD, η ροκ μουσική, η ελευθερία του σεξ διαμόρφωσαν τη γνώση μας και το συλλογικό ασυνείδητο έγινε συλλογική συνείδηση. Ημουν στην Καλιφόρνια εκείνη την εποχή και μπορώ να πω ότι έμοιαζε με επίγειο παράδεισο. Οταν επέστρεψα εκεί δύο χρόνια αργότερα, ο κόσμος ήταν απολύτως συνειδητοποιημένος ως προς το τι γινόταν. Κατά μια έννοια η μαγεία είχε χαθεί».
Χάθηκε και ο Σταμπ μαζί της. Κάτι συνέβη στα seventies και ο γοητευτικός ηθοποιός παράτησε τις ταινίες για να βρεθεί στην Ινδία, φανατικός οπαδός φιλοσόφων όπως ο Γκιόρκι Γκούρτζιεφ. Αυτή η απουσία δεν διήρκεσε λίγο. Θα περνούσαν πάρα πολλά χρόνια ώσπου ο Στίβεν Φρίαρς να τον επιλέξει για το «Συμβόλαιο με τον θάνατο», γκάγκστερ και εκεί, με τη μόνη διαφορά ότι τότε βρέθηκε στο στόχαστρο του δολοφόνου (Τζον Χερτ).
Ηταν το 1985 λοιπόν που ο Τέρενς Σταμπ αποφάσισε να επανέλθει για τα καλά, ξεκινώντας μια νέα καριέρα, με εμφανίσεις γκεστ ή αργότερα τολμώντας απρόβλεπτους ρόλους, όπως της τραβεστί με τη χρυσή καρδιά στις «Περιπέτειες της Πρισίλα, βασίλισσας της ερήμου». Πού και πού ταινίες όπως ο «Εγγλέζος» όμως μας θυμίζουν ποιος ήταν στην πραγματικότητα.
Και ποιος, επί της ουσίας, παραμένει και σήμερα...
Βήμα, 23/7/2000

Επιλεγμένη φιλμογραφία

Πόλεμος των άστρων Επεισόδιο 1: Η αόρατη απειλή (3D)
Οι ρυθμιστές 2011
Siegfried 2008
Επιχείρηση Βαλκυρία 2008
Ματωμένος Σεπτέμβρης 2007
Dead Fish 2006
Superman II 2006
Ηλέκτρα 2005
Ο στοιχειωμένος πύργος 2003
Σούπερμαν, τα χρόνια της νιότης 2001
Red Planet 2000
Ο Εγγλέζος 1999
The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert 1994
The Real McCoy 1993
Alien Nation 1988
Young Guns 1988
The Sicilian 1987
Wall Street 1987
The Hit 1985
Η παρέα των λύκων 1985
Σούπερμαν 2 1981
The Thief of Baghdad 1978
Σούπερμαν 1978
Θεώρημα 1968
Ο Συλλέκτης 1965

Φωτογραφίες
iShow.gr - Ο κόσμος της Showbiz