«Είχα πρόβλημα με τη χολή. Είμαι από τους ηθοποιούς που παίζουν με σαράντα πυρετό άρρωστος. Έτσι έχω μάθει στα είκοσι πέντε χρόνια που βρίσκομαι στο θέατρο. Τώρα πια δεν συμβαίνει αυτό με τους νέους ηθοποιούς. Ίσως και η εποχή να το οδηγεί...

Οι πιο νέοι ηθοποιοί έχουν λίγο πυρετό, είναι αδιάθετοι και ακυρώνουν ολόκληρες παραστάσεις. Εγώ διδάχθηκα από τους δασκάλους μου ότι στη σκηνή πρέπει να είσαι στρατιώτης και να ολοκληρώνεις κάτι που ξεκίνησες εκείνη την στιγμή. Οπότε δεν μπορούσα να άφηνα την παράσταση στη μέση και να έφευγα. Πόνεσα, αλλά τόσο ώστε να βγει η παράσταση. Θα μου πεις αυτό είναι σωστό; Μπορεί να είναι και λάθος αυτό που κάνω...

Κάποια άλλη φορά έπαθα πάνω στη σκηνή θλάση στη γάμπα. Ένιωσα σαν να μου κόπηκε το πόδι στα δύο. Τότε σταμάτησε η παράσταση, βγήκαμε εκτός σκηνής για δύο-τρία λεπτά, μου δέσανε το πόδι και συνέχισα καθήμενος στον καναπέ. Συμβαίνουν αυτά στη σκηνή. Δεν θεωρώ ότι πρέπει να πέφτει αυλαία, αν μπορείς να το παλέψεις», εξομολογείται ο ηθοποιός μιλώντας στο «Καρφί».