Σε ηλικία 92 ετών έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός Μέλπω Ζαρόκωστα, που φιλοξενούνταν εδώ και κάποιο διάστημα σε γηροκομείο και ταλαιπωρούνταν από πολλά προβλήματα υγείας.

Το τελευταίο διάστημα η Μέλπω Ζαρόκωστα φιλοξενούνταν σε γηροκομείο, έπειτα από ένα δύσκολο καλοκαίρι, κατά το οποίο υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στη χολή και γενικότερα αντιμετώπιζε αρκετά ζητήματα υγείας. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με ανθρώπους που τη γνώριζαν, δεν έχανε ποτέ το χαμόγελο και την αισιοδοξία της, στοιχεία που τη χαρακτήριζαν σε όλη της τη ζωή.

Γεννημένη στον Πειραιά το 1933, ήταν κόρη του Ηλία Ζαρόκωστα, ενός από τους πρώτους Έλληνες αναλογιστές, και της Δέσποινας Σπυροπούλου. Μετά τον Πόλεμο έζησε για σύντομο διάστημα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και στη συνέχεια μετανάστευσε στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου σπούδασε θέατρο στο Metropolitan Theater και σκηνοθεσία, σενάριο και υποκριτική στη σχολή ραδιοφωνικών σπουδών Canandale. Εκεί έμεινε συνολικά 11 χρόνια, ξεκινώντας την καλλιτεχνική της πορεία σε θέατρο και τηλεόραση, ενώ ερμήνευσε σημαντικούς ρόλους, όπως την «Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ και την «Εκάβη» στα ελληνικά για την ελληνική παροικία.

Το 1957 παντρεύτηκε τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη και έζησαν για έναν χρόνο στο Λονδίνο. Το 1958 επέστρεψε στην Ελλάδα και σχεδόν αμέσως ξεκίνησε συνεργασία με τον θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα, ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της καριέρας της. Εκεί γνώρισε τον δεύτερο σύζυγό της, τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο, με τον οποίο απέκτησαν έναν γιο, τον Αλέξανδρο.

Πέρα από την υποκριτική, η Μέλπω Ζαρόκωστα είχε έντονη παρουσία στη συγγραφή, τη μετάφραση και τη διασκευή θεατρικών έργων για το θέατρο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Το πρώτο της θεατρικό έργο, «Το Φροντιστήριο Γυναικών», στο οποίο και συμπρωταγωνίστησε, σημείωσε μεγάλη επιτυχία, ενώ πολλά ακόμη έργα της ανέβηκαν σε σκηνές της Αθήνας και της επαρχίας.

Υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων από το 1960, διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Πρόεδρος της Εταιρείας από το 1999 έως το 2001, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα και στον θεσμικό χώρο του θεάτρου.

Πηγή: https://www.koutipandoras.gr/