Μετά την εξάντληση των εισιτηρίων για τις τέσσερις παραστάσεις, η Εθνική Λυρική Σκηνή ανακοινώνει μία επιπλέον 5η παράσταση για την Τόσκα στο Ηρώδειο την Τρίτη 4 Ιουνίου 2024 στις 21.00. Το δημοφιλέστατο αριστούργημα του Πουτσίνι παρουσιάζεται, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, σε μουσική διεύθυνση Λουκά Καρυτινού, σκηνοθεσία, σκηνικά, κοστούμια Ούγκο ντε Άνα και αναβίωση σκηνοθεσίας Κατερίνας Πετσατώδη.

Πλέον, το οριστικό πρόγραμμα των παραστάσεων της Τόσκας διαμορφώνεται ως εξής: 1, 2, 4, 6, 11 Ιουνίου 2024.

Η προπώληση των εισιτηρίων για την επιπλέον παράσταση της 4ης Ιουνίου θα ξεκινήσει αύριο Τετάρτη 29 Μαΐου στις 10.00 το πρωί και θα πραγματοποιείται στα Ταμεία της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ (2130885700, καθημερινά 9.00-21.00), στα εκδοτήρια του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και online στη more.com.

Στην επιπλέον παράσταση της 4ης Ιουνίου τον πρωταγωνιστικό ρόλο θα ερμηνεύσει η κορυφαία υψίφωνος της ΕΛΣ Τσέλια Κοστέα, τον Μάριο Καβαραντόσσι ο διακεκριμένος Αμερικανός τενόρος Καρλ Τάννερ και τον Βαρόνο Σκάρπια ο κορυφαίος Έλληνας βαρύτονος Τάσης Χριστογιαννόπουλος. Τον ρόλο του Τσέζαρε Αντζελόττι ερμηνεύει ο Τάσος Αποστόλου, του Νεωκόρου ο Πέτρος Μαγουλάς, τον Σαρρόνε και 

Η Τόσκα, ένα μοναδικό οπερατικό θρίλερ, έκανε παγκόσμια πρεμιέρα το 1900 στη Ρώμη. Δίκαια μια από τις δημοφιλέστερες όπερες του ρεπερτορίου, όπου τα παράφορα πάθη υπογραμμίζονται από την άκρως υποβλητική μουσική του Τζάκομο Πουτσίνι. Από την ΕΛΣ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1942 στο Θερινό Θέατρο της πλατείας Κλαυθμώνος, με τη δεκαεννιάχρονη Μαρία Καλογεροπούλου (μετέπειτα Κάλλας) στον ομώνυμο ρόλο, και από τότε παρουσιάζεται πολύ συχνά μετά από ισχυρή απαίτηση του κοινού.

Η Φλόρια Τόσκα, μια ντίβα της όπερας, είναι μια γυναίκα παράφορα ερωτευμένη, που ζηλεύει παθολογικά τον σύντροφό της. Ο βαρόνος Σκάρπια, ένας σκοτεινός άνδρας με απόλυτη εξουσία, ηδονίζεται από τον πόνο των θυμάτων του. Ανάμεσα στους δύο βρίσκεται ο εραστής και αγνός πατριώτης Μάριο Καβαραντόσσι, ο οποίος οδηγείται στον θάνατο, όχι για τις ιδέες του, αλλά επειδή κατέχει την Τόσκα, την οποία ποθεί ο Σκάρπια. Η μηχανή είναι καλά στημένη: απ’ τις παγίδες του Σκάρπια δεν θα ξεφύγει κανείς.

Στη διαδικασία της σύνθεσης της Τόσκας, η λέξη κλειδί για τον Πουτσίνι ήταν ο ρεαλισμός. Άλλωστε, η Τόσκα είναι το κατεξοχήν έργο του κορυφαίου συνθέτη που ευθυγραμμίζεται στα ιδεώδη του βερισμού – του ιταλικού κινήματος του νατουραλισμού. Για τον Πουτσίνι ο ρεαλισμός έγκειται στην αγριότητα των καταστάσεων και των εντάσεων ανάμεσα στους πρωταγωνιστές και αποδίδεται από τη μουσική με τρόπο άμεσο, χωρίς αφύσικες ωραιοποιήσεις.

Η αφηγηματική πλοκή της Τόσκας συμπεριλαμβάνει μια σειρά από ανθρώπινα θεμελιώδη ζητήματα: τον έρωτα, τη ζήλια, τη διεστραμμένη λαγνεία, την πίστη στη φιλία. Και παρά το γεγονός ότι ο θάνατος σφραγίζει το έργο, εντούτοις η ουσία της πλοκής του έργου είναι ο αβίωτος διχασμός της ηρωίδας η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εφιαλτικό δίλημμα.