Αναζήτηση
Η Μαίρη Λίντα έφυγε από την ζωή, σε ηλικία 91 ετών, το πρωί της Τετάρτης (22/07/26), σκορπίζοντας τη θλίψη την οικογένειά της, τον καλλιτεχνικό κόσμο αλλά και όσους την αγάπησαν μέσα από τα τραγούδια της.
Η σπουδαία τραγουδίστρια τα τελευταία χρόνια διέμενε στο Γηροκομείο Αθηνών, εκεί όπου άφησε και την τελευταία της πνοή.
Το πραγματικό της όνομα ήταν Μαρία Δημητροπούλου, γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας στις 9 Νοεμβρίου 1935 και αποτέλεσε μία από τις ερμηνεύτριες του λαϊκού τραγουδιού άλλαξε μια για πάντα το ελληνικό τραγούδι.
Η καλλιτεχνική της πορεία ξεκίνησε σε πολύ μικρή ηλικία, όταν συμμετείχε στα «Ταλέντα» του Ορέστη Λάσκου, ενώ στη συνέχεια εμφανίστηκε σε βαριετέ και καμπαρέ της εποχής.
Κομβική στιγμή στην ζωή της ήταν η γνωριμία της με τον σπουδαίο δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Μανώλη Χιώτη, με τους δυο τους να δημιουργούν ένα από τα πιο δημοφιλή μουσικά ντουέτα της δεκαετίας του 1960.
Μάλιστα οι δυο τους υπήρξαν και σύζυγοι για περίπου μία δεκαετία, ενώ εμφανίστηκαν μαζί και σε αρκετές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου.
Στη μακρόχρονη δισκογραφική της πορεία συνεργάστηκε, πέρα από τον Μανώλη Χιώτη, με κορυφαίους Έλληνες συνθέτες, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις.
Ανάμεσα στις μεγαλύτερες επιτυχίες της ξεχώρισαν τα τραγούδια «Απαγωγή», «Πικρό ποτήρι», «Μυρτιά», «Μαργαρίτα Μαργαρώ», «Το τελευταίο ποτηράκι», «Ηλιοβασιλέματα», «Περασμένες μου αγάπες», «Αθήνα κόρη τ’ ουρανού», «Ροδόσταμο», «Ροδιά», «Ένας αλήτης πέθανε», «Κόκκινα χείλια», «Θα σε περιμένω», «Θέλω απόψε να γλεντήσω» και «Της ευτυχίας τα σκαλιά».
Η Μαίρη Λίντα ξεχώρισε και για τις ερμηνείες τις σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, όπου συμμετείχε με τον Μανώλη Χιώτη, καθώς η εμφάνιση τους εξασφάλιζε επιπλέον διαφήμιση.
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της έγινε το 1959 με την κωμωδία του Ορέστη Λάσκου «Να ζήσουν τα φτωχόπαιδα», ενώ την ίδια χρονιά ερμήνευσε και το περίφημο «Λαός και Κολωνάκι» στην ομότιτλη ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη.
Ακολούθησαν οι εμφανίσεις της σε περισσότερες από 20 ταινίες, τέσσερις εκ των οποίων για λογαριασμό της Φίνος Φιλμ:
«Ο Ατσίδας», «Ο Δήμος από τα Τρίκαλα», «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» και «Η βίλλα των οργίων».
Η τελευταία κινηματογραφική παρουσία της εντοπίζεται στην «Περιπτερού» το 1970 του Νίκου Αβραμέα με την Γεωργία Βασιλειάδου.
Βέβαια η πιο χαρακτηριστική ίσως «κινηματογραφική» παρουσία της Λίντα ήταν στον σπαρταριστό «Ατσίδα» του Γιάννη Δαλιανίδη το 1967.
Στη συγκεκριμένη σκηνή οι πρωταγωνιστές κάνουν πέρασμα από τα μπουζούκια, ο Ντίνος Ηλιόπουλος βρίσκεται στο τσακίρ κέφι και ανεβαίνει στο πάλκο για να τραγουδήσει μαζί με την τραγουδίστρια και τον Μανώλη Χιώτη το «Με κυνηγούν τα αδέλφια σου», άσμα με το οποίο ο Αλέκος που υποδύεται ταυτίζεται απόλυτα καθώς βρίσκεται κρυφά εκεί με το αμόρε του.
Άλλες γνωστές ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε η Μαίρη Λίντα ήταν οι «Φτωχαδάκια και λεφτάδες», «Μην είδατε τον Παναή», «Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης», «Τύφλα να ’χει ο Μάρλον Μπράντο», «Ο καταφερτζής» και «Σχολή για σοφερίνες».
Μαζί με τον Μανώλη Χιώτη η Μαίρη Λίντα έδωσε το παρόν σε εκδήλωση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, Λίντον Τζόνσον, όπου στους ρυθμούς του μπουζουκιού τραγούδησε και μετέφερε στην καρδιά της αμερικανικής πολιτικής εξουσίας την ατμόσφαιρα των αθηναϊκών κέντρων.
Το πρόγραμμα περιλάμβανε ελληνικές λαϊκές επιτυχίες και χορευτικούς ρυθμούς, ενώ, όπως είχε περιγράψει η ίδια, οι καλεσμένοι σηκώθηκαν κάποια στιγμή από τις θέσεις τους και άρχισαν να χορεύουν συρτάκι.
Παράλληλα είχε περιγράψει ότι ο Λίντον Τζόνσον κάλεσε την ίδια και τον Χιώτη στο τραπέζι του και τους ρώτησε εάν θα ήθελαν να παραμείνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μάλιστα, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, λίγο αργότερα τούς δόθηκε η δυνατότητα μόνιμης παραμονής στη χώρα, γεγονός που διευκόλυνε τη συνέχιση των εμφανίσεών τους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
