Ο Ορέστης είναι έτοιμος να σκοτώσει τον Παύλο που τον κάλεσε στην Μπουμπουλίνας. Ο Παύλος του ζητάει να πάρει καρέκλα και να καθίσει: «Σου έχω νέα συμφωνία!». Ο Νικόλας οδηγείται στο κρατητήριο για την απόπειρα βιασμού της Φιλιώς. Μια λάθος κουβέντα του Χάρη, όμως, μπορεί να βάλει σε κίνδυνο όλο το σχέδιο, προϊδεάζοντάς τον. Η Κατερίνα βρίσκει τον Νώντα σε χάλια ψυχολογική κατάσταση, να έχει σπάσει το μαγαζί. «Κράτα με», της λέει. «Θα κάνω κακό!». Η Νεφέλη ψάχνοντας στο καμαράκι του Παύλου αρχίζει να ενώνει τα κομμάτια μεταξύ τους. Στο χέρι της κρατάει τα θραύσματα από το σπασμένο μπιμπελό. Αυτή τη φορά, δεν σκοπεύει να σταματήσει…

Η Νεφέλη κάτωχρη, αναίσθητη, στο φορείο. Η Δανάη και ο Σωτήρης, πανικόβλητοι, φτάνουν στο νοσοκομείο. Ο γιατρός τους ενημερώνει πως πρέπει να γίνει μετάγγιση, η ζωή της κινδυνεύει. Ζητάει από τη νοσοκόμα να ελέγξει την ομάδα αίματος της Δανάης, ως προς τη συμβατότητα. Πόσες κόρες κινδυνεύει να χάσει ο Σωτήρης σήμερα; Ο Νώντας μαζεύει τα πράγματά του. Η Ζωή καταλαβαίνει: χάνει τον ένα της γιο. Ή και τους δύο; Η Ηλέκτρα φτάνει δίπλα στην κόρη της. Της μιλάει, μα η Νεφέλη δεν απαντά. Ο Παύλος απέναντι από τον Ορέστη: «Χάρηκα για τη γνωριμία, Φιλίππου». Η Κατερίνα στην αγκαλιά του Νικόλα. Δυο εισιτήρια εκδίδονται. Για Ελβετία.

Χωρίς το κασετοφωνάκι και το διαβατήριο, ο Νικόλας αρχίζει να αντιλαμβάνεται την παγίδα που στήνεται γύρω του. Η Σοφία προσπαθεί να μάθει τον λόγο πίσω από την απόπειρα της Νεφέλης. Η Νεφέλη απαντά πως την κοροϊδεύανε. Η Σοφία απορεί: «Ο δάσκαλος… και ποιος άλλος;». Κι ενώ ο Παύλος ετοιμάζεται να φύγει από τη χώρα, ο Νάσος μαθαίνει για την απόπειρα αυτοκτονίας της Νεφέλης. Ένας φάκελος φτάνει στα χέρια του Βρεττού από κάποιον ανώνυμο αποστολέα. Μέσα, θα βρει την κασέτα με την ηχογράφηση της Πόπης! Ο Νικόλας σημαδεύει την Κατερίνα μ’ ένα όπλο: «Θα πάμε μια βόλτα, μωρό μου», της λέει.

Όπλα που σημαδεύουν. Ζωές που κινδυνεύουν. Από την αγριότητα. Από την αλήθεια. Η Νεφέλη δεν είναι στο νοσοκομείο. Η Δανάη δίνει ξανά αίμα. Η Ηλέκτρα τρέχει. Ο Βρεττός σφίγγει στο χέρι του μια κασέτα. Την κασέτα. Το χέρι του Νικόλα σηκώνει όπλο. Άνθρωποι που φεύγουν. Που χάνονται. Χωρίς να κοιτάξουν πίσω. Δίχως να χαιρετήσουν. Χωρίς να φταίνε. Άνθρωποι που χάθηκαν χρόνια πριν. Χωρίς να φταίνε. Και ένας που σήμερα επιστρέφει. Για να συναντήσει την κάννη του Σωτήρη. Κι όλο αυτό το αίμα; Πόσους θα πνίξει; Στην Αρσινόη. Σ’ ένα μικρό νησί, στην άκρη του κόσμου. Το δέρνουν τόσα κύματα. Σου παίρνουν το νου.