Pame Cinema -

Πίσω το 1979 ο Ridley Scott είχε μότο για το Alien το περίφημο: “Στο διάστημα κανείς δεν ακούει τα ουρλιαχτά σου“. Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά ο Alfonso Cuaron έρχεται να μας το επιβεβαιώσει στο Gravity με έναν μοναδικό οπτικά τρόπο.

Η δόκτωρ Ryan Stone (Sandra Bullock) βρίσκεται στην πρώτη αποστολή της στο διάστημα που έχει για αρχηγό τον Matt Kowalski (George Clooney), έναν βετεράνο αστροναύτη, επιδιορθώνοντας το τηλεσκόπιο Hubble. Ενώ βρίσκονται έξω από το σκάφος ολοκληρώνοντας τις εργασίες επισκευής, από το κέντρο ελέγχου στο Χιούστον (η φωνή που ακούγεται από το mission control είναι του Ed Harris, τιμής ένεκεν για τον ίδιο ρόλο που είχε ερμηνεύσει στο Apollo 13) τους ειδοποιούν να εγκαταλείψουν άμεσα την αποστολή και να επιστρέψουν στη Γη, καθώς τα συντρίμμια ενός Ρώσικου δορυφόρου που καταστράφηκε τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς το μέρος τους. Πριν όμως προλάβουν να μπουν στο διαστημόπλοιό τους και να φύγουν, τα συντρίμμια τους προλαβαίνουν, καταστρέφοντας το σκάφος και αφήνοντάς τους μόνους στο διάστημα χωρίς επικοινωνία με το Χιούστον. Η μόνη ελπίδα επιβίωσης είναι να κατευθυνθούν σε παραπλήσιο διαστημικό σταθμό, πριν εξαντληθεί το οξυγόνο και πριν τα συντρίμμια επανέλθουν μετά από 90 περίπου λεπτά.

Με μια συγκλονιστική εισαγωγή 14 ολόκληρων λεπτών χωρίς cut, ο Cuaron μας αφήνει κυριολεκτικά άφωνους με τον τρόπο που έχει χειριστεί την τεχνολογία. Αν ο Cameron με το Avatar άνοιξε τον δρόμο του 3D, ο Cuaron με το Gravity το πηγαίνει πολλά βήματα μπροστά, κάνοντας την τεχνολογία να υποταχθεί στην υπηρεσία της αφήγησης και της εικόνας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Το πρώτο μέρος, ένα θρίλερ επικών διαστάσεων, αφιερώνεται στην προσπάθεια της Bullock να ανασυνταχτεί μετά την καταστροφή. Η απελπισία, ο πανικός, η αίσθηση της απόλυτης μοναξιάς στο απέραντο κενό μαζί με μια άρτια κινηματογράφιση δημιουργούν μια μοναδική εμπειρία. Στο δεύτερο μέρος ωστόσο η ένταση μειώνεται. Το τέλος γίνεται γρήγορα προβλέψιμο και το κέντρο βάρους περιορίζεται στην τεχνολογία. Ενώ παραμένει άψογο κινηματογραφικά με θαυμάσια εφέ και φωτογραφία, η ιστορία δεν εξελίσσεται ανάλογα, ούτε σφίγγεται το στομάχι όσο στο πρώτο.

Η ερμηνεία της Bullock δικαίως επαινείται και προφανώς θα της εξασφαλίσει μια υποψηφιότητα στα φετινά Όσκαρ (αν και για το χρυσό αγαλματίδιο εξακολουθούμε να προτιμούμε την Κέιτ Μπλάνσετ στη Θλιμμένη Τζασμίν), ενώ ο Clooney που έχει υποστηρικτικό ρόλο στην ταινία, προσθέτει στο μίγμα με την κλασική χαρισματική του περσόνα.

Γυρισμένο με τρόπο ώστε ο κινηματογραφικός και ο πραγματικός χρόνος να ταυτίζονται, το Gravity είναι ένα υπερθέαμα που συνεπαίρνει με την εκπληκτική φωτογράφιση του απέραντου κενού και της καταστροφής εκεί έξω στο διάστημα, έστω και αν η ιστορία του παραμένει συμβατική. Ωστόσο όποιος αγαπάει τον κινηματογράφο πρέπει να την απολαύσει κάτω από τις καλύτερες δυνατές συνθήκες προβολής – εικόνας και ήχου – για να εκτιμήσει το εκπληκτικό τεχνολογικό επίτευγμα ενός σημαντικού δημιουργού.

Βαθμολογία: 8 στα 10

Gravity – Κριτική