Αναζήτηση:
Παρενέργειες (Side Effects) – Κριτική
Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013
20:21

Pame Cinema -

side effects_4

Το Side Effects (Παρενέργειες) μας βάζει από νωρίς σε έναν κόσμο που κανείς άνθρωπος δεν θέλει να μπει αλλά πάρα πολλοί δεν το αποφεύγουν: Τον κόσμο των ψυχοφαρμάκων. Γιατροί, εταιρίες και ασθενείς αποτελούν ένα κουβάρι που ο καθένας έχει τις ευθύνες του, τα συμφέροντά του και ίσως το δικό του σχέδιο να εκμεταλλευτεί όλο αυτό το σύστημα.

Η Έμιλυ (Rooney Mara) που είναι πέντε χρόνια παντρεμένη με τον Μάρτιν (Channing Tatum), από τα οποία τα τέσσερα τελευταία ο Μάρτιν ήταν στην φυλακή για οικονομική απάτη, βρίσκεται με τρομερό στρες περιμένοντας την αποφυλάκισή του και την νέα της ζωή μαζί του. Για να μπορέσει να το αντιμετωπίσει καταφεύγει στα ψυχοφάρμακα που της προμηθεύει με μεγάλη άνεση ο Δόκτωρ Τζόναθαν Μπανκς (Jude Law). Σύντομα όμως οι παρενέργειες των φαρμάκων θα φέρουν καταστροφικά αποτελέσματα και ο γιατρός θα βρεθεί μπλεγμένος σε ένα χορό γεγονότων που δεν μπορούσε να φανταστεί, ενώ οι ζωές όλων θα πάρουν διαφορετική πορεία.

Ο Soderbergh επιστρέφει με ένα ψυχολογικό θρίλερ με συνεχείς ανατροπές, σκοτεινό και υποβλητικό, όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται και τα πάντα έχουν σκοτεινές πλευρές, οδηγώντας μας με μαεστρία μέσα από έναν λαβύρινθο κινήτρων και πράξεων των χαρακτήρων του – που κανείς δεν είναι αθώος ή συμπαθής – μέχρι την τελική πράξη, εκεί που η δικαιοσύνη είναι υποκειμενική, αμφισβητήσιμη και ίσως εκδικητική. Είναι το πορτραίτο ενός ατελούς και άσχημου κόσμου.

Ντυμένη με ένα εξαιρετικό μουσικό σκορ από τον Thomas Newman που ανεβάζει κάμποσα σκαλιά την ταινία, φωτογραφία και μοντάζ πάλι από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, χαρακτηριστική ως προς τα χρώματα, τις λήψεις και τα κοψίματα, καταφέρνει και διατηρεί αμείωτο τον ρυθμό και το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια, ακόμα και όταν γινόμαστε δύσπιστοι για τον ρεαλισμό των καταστάσεων.

Ο Soderbergh έχει και άλλο ένα εξαιρετικό ταλέντο: Ξέρει τί να ζητήσει από τους ηθοποιούς του και πώς να το πάρει. Ο ίδιος έκανε αστέρι πρώτου μεγέθους τον George Clooney στο Out of Sight (μέχρι και την Jennifer Lopez κατάφερε και ανέδειξε ερμηνευτικά εκεί), αποκάλυψε τον Benicio Del Toro στο Traffic και μετά στο Che, έδωσε Όσκαρ στην Julia Roberts στο Erin Brockovitch, παγίωσε τον Matt Damon στo Ocean’s Eleven, ανέδειξε την Gina Carano στο Haywire και καθιέρωσε σαν σούπερ σταρ τον Channing Tatum με το Magic Mike.

Εδώ κατορθώνει πάλι και παίρνει εξαιρετικές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς του και επιβεβαιώνει πως η Rooney Mara ήρθε για να μείνει. Αν κάποιος κάνει τις κρίσεις πανικού, μελαγχολίας και κατατονίας να φαίνονται τόσο αληθινές στην οθόνη αυτή ήταν σίγουρα η Mara. Εξίσου καλός και ο Jude Law, ένας παρεξηγημένος ηθοποιός που όταν επιλέγει σωστούς ρόλους αναδεικνύει το ταλέντο του και η Catherine Zeta-Jones που αν και σε μικρότερο ρόλο δίνει την καλύτερη ερμηνεία της από τις τελευταίες εμφανίσεις της.

Αν το Side Effects είναι τελικά το κύκνειο άσμα του Steven Soderbergh, ο εξαιρετικός κινηματογραφιστής φεύγει με το κεφάλι ψηλά, αφού μας έχει κλείσει πονηρά το μάτι και μας έχει μεταφέρει για άλλη μια φορά στον δικό του κόσμο, όπου έχουμε αφεθεί παίζοντας το παιχνίδι του με ευχαρίστηση ακόμα και όταν αντιλαμβανόμαστε πως μας χειραγωγεί.

Βαθμολογία: 7.5 στα 10

Παρενέργειες (Side Effects) – Κριτική

Πηγή: pame-cinema.gr
Συζητήστε για την είδηση
 Δημοσίευση στο

Σχετικά με την είδηση πρόσωπα