Αναζήτηση:
Υψηλή Μαγειρική (Haute Cuisine) – Κριτική
Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013
21:41

Pame Cinema -

Tournage Les Saveurs du Palais

Η μαγειρική είναι τέχνη, αλλά και πάθος για όσους έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο να προσφέρουν γευστικές απολαύσεις στους πρόθυμους ουρανίσκους των συνανθρώπων τους. Αυτή είναι και η πραγματική ιστορία της Daniele Mazet-Delpeuch, μιας γαλλίδας σεφ από την περιοχή Perigord της Γαλλίας που κλήθηκε να γίνει η πρώτη γυναίκα σεφ στην ιδιωτική κουζίνα του Προέδρου της Δημοκρατίας Φρανσουά Μιτεράν.

Στην κινηματογραφική μεταφορά με πρωτότυπο τίτλο Les saveurs du Palais (Οι Γεύσεις του Ανακτόρου), η Daniele έχει γίνει Hortanse και ο σκηνοθέτης Christian Vincent ανέλαβε να παρουσιάσει την ιστορία της με μια κωμική χροιά και να δείξει πώς μια δυναμική γυναίκα κατάφερε να επιβιώσει για δύο χρόνια στο ανδροκρατούμενο και πολύ ανταγωνιστικό περιβάλλον των Ηλυσίων, όπου δεν ήταν καλοδεχούμενη καθώς οι άνδρες συνάδελφοί της είδαν την είσοδό της στον περιχαρακωμένο χώρο τους ως απειλή στην εξουσία τους.

Η ταινία ξεκινά από το τέλος όπου η Hortance εργάζεται σαν σεφ σε μια μονάδα ερευνών στην παγωμένη Ανταρκτική και μαγειρεύει για ένα δύσκολο κοινό, τους 60 περίπου επιστήμονες και μέλη της αποστολής. Από εκεί με φλασ μπακ μας πηγαίνει πίσω στην αρχή της ιστορίας, αν και επανέρχεται στην Ανταρκτική κατά διαστήματα, δείχνοντάς μας κατ΄ αντιδιαστολή με τους γραφειοκράτες της πολιτικής εξουσίας, πόσο πιο άμεσα και ανεπιφύλακτα εκτιμούν την τέχνη της οι καθημερινοί άνθρωποι.

Η Hortance μένει στην επαρχία και ασχολείται με την μαγειρική περισσότερο από χόμπι, εμμένοντας στην τοπική παραδοσιακή κουζίνα. Ωστόσο η φήμη της έχει εξαπλωθεί ώστε μια ημέρα την παραλαμβάνει μια λιμουζίνα και την οδηγεί στο μέγαρο των Ηλυσίων όπου ανακαλύπτει – στην αρχή με τρόμο – πως της ζητούν να αναλάβει την προσωπική κουζίνα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ανακαλύπτει τότε πως αν και υπάρχει αυστηρό και λεπτομερές πρωτόκολλο για τα πάντα δεν υπάρχει η πιο βασική πληροφορία. Τί αρέσει στον Πρόεδρο? Δοκιμάζοντας μενού και συνταγές καταφέρνει σιγά-σιγά και βρίσκει τις απαντήσεις και στην πορεία θα χτίσει μια προσωπική σχέση με τον Πρόεδρο, ενώ πίσω στην κουζίνα της εξακολουθεί να δίνει μάχη επιβίωσης.

Ο Vincent προσπάθησε να μοιράσει την ταινία του ανάμεσα στην μαγειρική, την οποία φαίνεται πως αγαπά και ο ίδιος πολύ και στις ίντριγκες που υφαίνονται στο Παλάτι, όπως άλλωστε και σε κάθε εργασιακό χώρο όπου η μάχη για την εξουσία της κάθε θέσης αποτελεί καθημερινή πρακτική. Κανένα από τα δύο θέματα ωστόσο δεν εξαντλείται, καθώς αντιμετωπίζονται αποσπασματικά και επιφανειακά, ορισμένες δε φορές με αφέλεια. Το σενάριο δεν παρέχει αρκετό υλικό στους ηθοποιούς και η σκηνοθεσία είναι χωρίς εξάρσεις, προσφέροντας λίγες σκηνές που μένουν στον θεατή (ειδική μνεία ωστόσο αξίζει στη βραδινή επίσκεψη του Προέδρου στην κουζίνα).

Είναι όμως η μαγνητική παρουσία της πρωταγωνίστριας Catherine Frot που ανεβάζει την ταινία και της δίνει διάσταση. Με την δυναμική της παρουσία και τις ανεπαίσθητες, αλλά υπολογισμένες εκφράσεις της που μεταφέρουν αβίαστα τα συναισθήματά της στον θεατή, διαθέτοντας επιπλέον μια υποβόσκουσα αίσθηση του χιούμορ που τρέφεται από την προφανή γελοιότητα της σοβαροφάνειας που αντιμετωπίζει, μετατρέπει την ταινία σε μια χαριτωμένη κομεντί, γαλλικού ταπεραμέντου. Ο Jean d’Ormesson, συγγραφέας και όχι ηθοποιός, στην πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση στα 87του, δίνει μια πολύ καλή ερμηνεία ως Φρανσουά Μιτεράν, κάνοντας ένα καλό δίδυμο με την Catherine Frot.

Χωρίς μεγάλες απαιτήσεις, ανάλαφρη ωστόσο και απολαυστική κατά περιόδους σαν την τούρτα σαιντ ονορέ που ήταν η σπεσιαλιτέ της Hortance, παραμένει μια αξιοπρεπής καλοκαιρινή πρόταση.

Βαθμολογία: 5 στα 10

Υψηλή Μαγειρική (Haute Cuisine) – Κριτική

Πηγή: pame-cinema.gr
Συζητήστε για την είδηση
 Δημοσίευση στο

Σχετικά με την είδηση πρόσωπα