Αναζήτηση:
The Hunger Games: Φωτιά (The Hunger Games: Catching Fire) – Κριτική
Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013
19:54

Pame Cinema -

The Hunger Games_Catching Fire_5

Τον χρόνο που πέρασε ανάμεσα στο πρώτο Hunger Games και στην τωρινή του συνέχεια The Hunger Games: Φωτιά, μεσολάβησε ένα Όσκαρ για την Jennifer Lawrence και μια επιθετική διαφημιστική καμπάνια της Lionsgate για να πιάσει και το διεθνές κοινό που πέρσι δεν έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το μπεστ σέλερ της Σούζαν Κόλινς.

Με νέο σκηνοθέτη τον Francis Lawrence (I am Legend), o οποίος θα σκηνοθετήσει και τις επόμενες δύο ταινίες της σειράς, η Κατνίς Έβερντιν (Lawrence) επιστρέφει στο Διαμέρισμα 12 μαζί με τον Πίτα Μελάρκ (Josh Hutcherson) αφού το υποτιθέμενο ειδύλλιό τους τούς έδωσε την νίκη στους 74ους Αγώνες Πείνας.

Ενώ όμως αναθερμαίνεται η σχέση της με τον Γκέιλ (Liam Hemsworth), ο Πρόεδρος Σνόου (Donald Sutherland) επισκέπτεται αυτοπροσώπως την Κατνίς για να της εξηγήσει πως αν δεν συμμορφωθεί με τις οδηγίες του θα κινδυνεύσουν όσοι αγαπάει. Η Κατνίς, χωρίς να διστάσει του απαντά “Τί πρέπει να κάνω?”

Το Hunger Games θα μπορούσε ως είδος και κατηγορία να συγκριθεί με το Twilight αφού απευθύνονται στο ίδιο κοινό και έχουν και τα δύο μια νεαρή κοπέλα σαν κεντρικό χαρακτήρα. Όμως οι ομοιότητές τους τελειώνουν εκεί. Εκεί που η Μπέλα του Twilight προσδιορίζεται μέσα από τον τυφλό έρωτά της για το Βαμπίρ Έντουαρντ, η Κατνίς είναι μια ηρωίδα που θυσιάζει τον έρωτα για το κοινό καλό. Και αν αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό, υπάρχει η καταλυτική παρουσία της Lawrence η οποία κυριολεκτικά εξαφανίζει οτιδήποτε και οποιονδήποτε στέκεται δίπλα της.

Η Κατνίς έχει την ικανότητα να κάνει περισσότερο κόσμο να ταυτίζεται μαζί της. Είναι δυναμική, αποφασιστική, μετρημένη στα λόγια, ευαίσθητη και συμπονετική, αδίστακτη όταν πρέπει να κάνει κάτι για να σώσει τους δικούς της ανθρώπους. Και αυτά τα χαρακτηριστικά η Lawrence τα μεταφέρει με μια φυσικότητα τόσο αυθεντική και ωμή που δεν αφήνει κανένα περιθώριο να σκεφτεί κανείς πως’ παίζει’ έναν ρόλο.

Η Φωτιά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από πλευράς περιεχομένου σαν μια αναβαθμισμένη έκδοση της πρώτης ταινίας, αφού πάλι έχουμε τον ερχομό των δύο Φόρων στην Πάνεμ για νέους αγώνες, σε μεγαλύτερη αρένα αυτή τη φορά, με ακόμα πιο δύσκολους αντιπάλους και πιο επιβλητικά κοστούμια. Όμως η ιστορία είναι πιο συνεκτική, οι αγώνες καλύπτουν λιγότερο χρόνο, η πολιτική είναι πιο έντονη και οι χαρακτήρες πιο ανεπτυγμένοι.

Η Έφι (Elizabeth Banks) πέρα από την extravagance εμφάνιση αποκτά λίγο πιο ανθρώπινη διάσταση, ο Stanley Tucci με την απαστράπτουσα ψεύτικη οδοντοστοιχία του και την ως Καρλ Λάγκερφιλντ εμφάνισή του είναι εξαιρετικός σαν ο παρουσιαστής της τηλεόρασης Σίζαρ και η προσθήκη του σπουδαίου Philip Seymour Hoffman στο ρόλο του νέου σχεδιαστή των αγώνων με τον αμφισβητούμενο ρόλο, δίνει ένα πιο σύνθετο χαρακτήρα στην ταινία.

Πιο ώριμο από το προηγούμενο και με καλό ρυθμό, καλύτερα γραφικά και κυρίως με την εξαιρετική παρουσία της Τζένιφερ Λόρενς, το The Hunger Games: Φωτιά πετυχαίνει να μας κάνει να αδημονούμε για τη συνέχειά του. Και αυτό δεν είναι μικρή επιτυχία.

Βαθμολογία: 7 στα 10

The Hunger Games: Φωτιά (The Hunger Games: Catching Fire) – Κριτική

Πηγή: pame-cinema.gr
Συζητήστε για την είδηση
 Δημοσίευση στο

Σχετικά με την είδηση πρόσωπα