Αναζήτηση:

Ricordi mi

  2010
Βαθμολογήστε το
Διάρκεια:
100'
Σκηνοθεσία:
Στέλλα Θεοδωράκη
Σενάριο:
Στέλλα Θεοδωράκη
Μουσική:
Πέτρος Κορέλης
Παραγωγή:
Θάνος Αναστόπουλος
Διευθ. Φωτογραφίας:
Ηλίας Κωνσταντακόπουλος
Μοντάζ:
Αλέξης Πεζάς
Σκηνογράφος:
Αντώνης Δαγκλίδης

Υπόθεση

Σε μια γιορτινή Αθήνα, μια γυναίκα προσπαθεί να ξεχάσει το τραυματικό παρελθόν ζώντας μια παράλληλη, φανταστική ζωή η οποία "επεμβαίνει" στην καθημερινότητά της.



Περισσότερες Πληροφορίες

«Να με θυμάσαι.. Μην με ξεχνάς…»

Η ιστορία

Η Φανή, φωτογράφος ερευνήτρια, ζει στην Αθήνα. Αρνούμενη να συμβιβαστεί με το θάνατο του συντρόφου της-συνθέτη, διαγράφει από τη μνήμη της το γεγονός. Επιλέγει να διατηρήσει μια παράλληλη με την πραγματικότητα σχέση μαζί του σε μια περιοχή προσωπική, υπερβατική, ζώντας με τη φαντασίωση του άνδρα δίπλα της και με τους ήχους που αυτός συγκέντρωνε ή συνέθετε.

Η Φανή για να αποδεχθεί ό,τι έχει συμβεί, επινοεί μια αφήγηση του άνδρα που τη βοηθάει να θυμηθεί τη ζωή τους στο παρελθόν. Η ηρωίδα συνθέτει την εικόνα του αγαπημένου της μέσα από το παζλ των ανθρώπων της πόλης και των χώρων που έζησε μαζί του και κατορθώνει με δικό της τρόπο να αποδεχτεί την αλήθεια που έχει απωθήσει. Η έρευνά της για την ανερχόμενη φτώχεια και την περιθωριοποίηση στη σύγχρονη Αθήνα, τη συντροφεύει στην πορεία της προς την αποδοχή της αλήθειας.

Παντρεύεται έναν άλλο άνδρα, γιατρό αυτή τη φορά -που μοιάζει στον πρώτο- αλλά δυσκολεύεται να διακρίνει μέσα της ποιος είναι ποιος. Τρεις ζωές συναντιούνται και συνδέονται σε ένα παράξενο είδος ερωτικού τριγώνου, στο οποίο όμως –καθώς ο ένας είναι ουσιαστικά απών- οι εκμυστηρεύσεις της γυναίκας προς τον άνδρα είναι ευθείς και ειλικρινείς, διατρέχοντας όλα τα σημεία που αγγίζει ο πόνος της αγάπης.

Το Ricordi mi εκτυλίσσεται στις μέρες των γιορτών. Μέσα στο αστικό γιορτινό χειμωνιάτικο τοπίο του παρόντος, αφετηρία αναμνήσεων για τη Φανή. Ανάμεσα σε δυο πόλους της πραγματικότητας, δύο επισκέψεις στους χωρισμένους γονείς του νέου της συζύγου, η μία τα Χριστούγεννα και η άλλη την Πρωτοχρονιά. Επισκέψεις που «δένουν» τον κύκλο των αναμνήσεων ενώ ταυτόχρονα τροφοδοτούν το ταξίδι επαναφοράς της μνήμης της γυναίκας και της «μνήμης» της πόλης που ζούνε.

Σημείωμα σκηνοθέτη

Στο Ricordi mi ήθελα να συνδυάσω τους δύο κόσμους της «πραγματικότητας» και του «φανταστικού» που τα σύνορα τους μπερδεύονται μέσα στον πόνο που νιώθουμε όταν χάνουμε ανθρώπους που αγαπάμε.

Το φανταστικό το επεξεργάστηκα στην ταινία σαν ένα μέρος της πραγματικότητας. Προσπάθησα να του δώσω ένα ρόλο απελευθερωτικό. Να προσεγγίσω μια άλλη διάσταση της απώλειας. Αποτελούσε πρόκληση η σύζευξη αυτών των δυο κόσμων, τόσο από την πλευρά της αφήγησης, όσο και για το ύφος της ταινίας. Ένα είδος συμφιλίωσης με τα πράγματα που δεν κατανοούμε.
Στέλλα Θεοδωράκη

RICORDI-MI / Συντελεστές



Στέλλα Θεοδωράκη
Γεννημένη στην Αθήνα, η Στέλλα Θεοδωράκη σπούδασε Οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, σκηνοθεσία στη σχολή Σταυράκου, κινηματογράφο και φιλοσοφία της τέχνης στη Σορβόννη Παρίσι I, όπου ολοκλήρωσε τη διδακτορική της διατριβή με θέμα κινηματογράφο. Η Avant-Garde στον κινηματογράφο της δεκαετίας του ΄20 / Αφηρημένη τέχνη, νταντά, κυβισμός, σουρεαλισμός (εκ. Νεφέλη, 1990).

Εργάζεται ως σκηνοθέτης / παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών στην Αθήνα και είναι ιδρυτικό μέλος της εταιρείας Φαντασία Οπτικοακουστική Ε.Π.Ε, την οποία δημιούργησε μια μικρή ομάδα κινηματογραφιστών, με σκοπό την παραγωγή ανεξάρτητων ταινιών.

Έχει διδάξει αισθητική και σκηνοθεσία του κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου (Τμήμα Θεατρολογίας - Mουσικολογίας), στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας (Μεταπτυχιακό τμήμα Ψηφιακές Μορφές Τέχνης) και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (τμήμα Κινηματογράφου).

Στη φιλμογραφία της περιλαμβάνονται οι μικρού μήκους ταινίες Plumeria Rubra (1988, Βραβείο φωτογραφίας) και Πλαστικό (1989, Βραβείο ταινίας μικρού μήκους (ex-aequo) Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1989 - Κρατικό βραβείο ΥΠΠΟ 1990), τα ντοκιμαντέρ Από το Μοναδικό στο Πολλαπλό (1993, Βραβείο ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1993 - Κρατικό βραβείο ντοκιμαντέρ 1994 - Βραβείο Amascultura film festival, 1995 - Συλλογή του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, Παρίσι 1994), Είδωλα της Πόλης: οι Μητροπόλεις των Ειδώλων (1994) - Συμμετοχή της σειράς στην Biennale Αρχιτεκτονικής, Σικάγο, 1994, Πώς σε λένε; (1998, συνσκηνοθεσία με τoν Θάνο Aναστόπουλο) και Σαν Όνειρο Πρωινό. Εμμανουήλ Κριαράς: μνήμες ενός αιώνα (2005), καθώς και η σειρά ντοκιμαντέρ Μόδα και Πολιτισμός στον 20ο αιώνα (1991) Μόδα-Σώμα-Ποίηση - Βραβείο ντοκιμαντέρ Κινηματογράφος και Πραγματικότητα (1991) - Διάκριση YΠΠO 1992.

Το 2002 σκηνοθετεί την πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας Πάρα λίγο πάρα Πόντο πάρα Τρίχα (Close...so close www.closesoclose.gr - Kρατικό Βραβείο μοντάζ 2002).

Το Ricordi mi παραγωγής 2009 (συμπαραγωγή Φαντασία Οπτικοακουστική EΠE / Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου / ET1), είναι η δεύτερή της μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας (35mm).