Αναζήτηση:
Το Κορίτσι με το Τατουάζ (The Girl With the Dragon Tattoo) – Κριτική
Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012
12:01

Στο Κορίτσι με το Τατουάζ υπάρχουν δύο κατηγορίες θεατών. Αυτοί που έχουν διαβάσει το βιβλίο ή/και έχουν δει την Σουηδική ταινία και αυτοί που δεν ξέρουν πολλά. Οι πιο τυχεροί είναι οι δεύτεροι που θα απολαύσουν το suspense που τους προσφέρεται απλόχερα. Οι πρώτοι θα διαπιστώσουν με ικανοποίηση πόσο πιστά μετέφερε το μυθιστόρημα ο David Fincher στην μεγάλη οθόνη.

Ο Μίκαελ Μπλούμκβιστ, δημοσιογράφος που με την φίλη του και συνεταίρο του Έρικα Μπέργκερ εκδίδουν το περιοδικό ‘Millenium’, καταδικάζεται για λιβελογραφία κατά του επιχειρηματία Βένερστρομ και αποφασίζει να σταματήσει τη συνεργασία του με το περιοδικό για να περιορίσει το κακό. Τότε τον προσκαλεί στο σπίτι του που βρίσκεται σε ένα ιδιωτικό νησί στη βόρεια Σουηδία ο ηλικιωμένος βιομήχανος Χένρικ Βάνγκερ και του αναθέτει να προσπαθήσει να βρει τον δολοφόνο της ανιψιάς του που δολοφονήθηκε πριν 40 χρόνια από κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας όπως πιστεύει ο ίδιος. Σε αντάλλαγμα, εκτός από μια πολύ ικανοποιητική αμοιβή, θα του παράσχει στοιχεία που αποδεικνύουν τις παράνομες δραστηριότητες του Βένερστρομ.

Ο Μπλούμκβιστ αναλαμβάνει την υπόθεση και χάνεται στο σκοτεινό παρελθόν της οικογένειας Βάνγκερ αλλά και σε στοιχεία για έναν κατά συρροή δολοφόνο. Καθώς όμως δεν μπορεί να ξεδιαλύνει το μυστήριο μόνος του ζητά βοήθεια από μια ερευνήτρια που και η ίδια έχει ένα σκοτεινό παρελθόν και ένα δύσκολο παρόν, την Λίσμπετ Σαλάντερ, το κορίτσι με το τατουάζ, που εκτός από την περίεργη πανκ-γκόθικ εμφάνιση είναι αντικοινωνική αλλά ταυτόχρονα ιδιοφυής ερευνήτρια και υψηλού επιπέδου χάκερ. Το δίδυμο θα φτάσει στην άκρη του νήματος και στην αποκάλυψη του δολοφόνου μέσα από ένα κυνηγητό που θα απειλήσει τις ζωές τους.

Το βιβλίο του Στιγκ Λάρσον εκδόθηκε το 2005 με τον πρωτότυπο τίτλο ‘Ο Άνδρας που Μισούσε τις Γυναίκες’ και απέκτησε τον τίτλο The Girl With the Dragon Tattoo‘ με την αγγλική έκδοση το 2008. Ακολούθησε η Σουηδική ταινία το 2009 που έκανε την πρωταγωνίστρια Νούμι Ράπας αστέρι για την ερμηνεία της ως Λίσμπετ Σαλάντερ και έτσι το ερώτημα με την εκδοχή του Φίντσερ ήταν διπλό. Θα μπορούσε να δώσει κάτι παραπάνω στο ήδη πολυσυζητημένο βιβλίο και ταινία και θα μπορούσε η Ρούνεϋ Μάρα να είναι μια εξίσου καλή Λίσμπετ Σαλάντερ?

Ο Φίντσερ κατάφερε και έδωσε ένα πιο άρτια κινηματογραφικά Κορίτσι με το Τατουάζ που μας μεταδίδει το απειλητικό, ερημικό, παγωμένο σχεδόν ασπρόμαυρο περιβάλλον του νησιού που κατοικεί η οικογένεια Βάνγκερ με εκπληκτικά σκηνικά (όλα κινηματογραφημένα στο φυσικό περιβάλλον της βόρειας Σουηδίας) και με μια γραμμική αφηγηματική προσέγγιση που βοηθάει και τους μη γνωρίζοντες να παρακολουθήσουν την υπόθεση με τα πολλά άτομα και τα άλλα τόσα ονόματα και να μην χαθούν. Αυτό όμως γίνεται και μια αδυναμία της ταινίας που δεν επέτρεψε ίσως στον Φίντσερ να προσεγγίσει πιο ανατρεπτικά την υπόθεση, ο οποίος προσκολλημένος στην ανάγκη πιστότητας στο κείμενο και αφήγησης μιας πολύπλοκης ιστορίας σε μερικά σημεία γίνεται φιλολογικός, ειδικά στην αρχή.  Όμως ακριβώς επειδή είναι ο Φίντσερ και ο βιντεοκλιπίστας μέσα του δεν μπορεί να φιμωθεί (άλλωστε γι αυτό μας αρέσει), αυτός ο ευπρεπισμός δεν κρατάει πολύ και όσο πλησιάζει προς το τέλος ο ρυθμός αυξάνεται, το μοντάζ γίνεται πιο κοφτερό και οι γωνίες λήψης πιο ενδιαφέρουσες και δυναμικές.

Το Κορίτσι με το Τατουάζ όμως θα πετύχαινε ή θα αποτύγχανε κυρίως από την Ρούνεϋ Μάρα. Και ευτυχώς αποδεικνύεται άριστη επιλογή. Αυτός ο εξαιρετικά πολύπλοκος χαρακτήρας της Λίσμπετ Σαλάντερ, που στα μάτια του συγγραφέα Στιγκ Λάρσον αποτελεί το θύμα αλλά και την Νέμεση ενός κοινωνικού μισογυνισμού, ερμηνεύεται από την Μάρα με τόση ευαισθησία και δύναμη που προκαλεί ανατριχίλα. Η μετατροπή της από θύμα σε θύτη είναι απολαυστικά τρομακτική και οι αλλαγές των εκφράσεών της από την αντικοινωνική ερευνήτρια στην ευαίσθητη ερωτευμένη γυναίκα είναι συγκλονιστικές.

Ο Ντάνιελ Κρέγκ ερμηνεύει τον Μίκαελ Μπλούμκβιστ όπως ακριβώς τον φανταζόμαστε και από το βιβλίο, αφελής παρά την οξύνοιά του και ανίκανος να συλλάβει την γυναικεία ψυχοσύνθεση, που αν και απασχολεί το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας δεν είναι ο πρωταγωνιστής, ούτε τον ήθελε ποτέ τέτοιον ο Λάρσον. Περισσότερο σαν το εργαλείο που χρειάζεται για να κινείται η υπόθεση παραμένει στο περιθώριο για να δημιουργήσει ανεπανάληπτα ένα καταπληκτικό πορτραίτο η Μάρα και να αναδείξει πως οι γυναίκες αποτελούσαν και αποτελούν τον στόχο σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία που δεν έπαψε ποτέ να τις θεωρεί αδύναμα πλάσματα.

Στα συν της ταινίας είναι και το απίστευτο ψυχεδελικό ζενερίκ στην αρχή, χρόνια είχαμε να δούμε κάτι τόσο καλό, με την θαυμάσια διασκευή του Immigrant Song των Led Zeppelin από τον Trent Reznor και τον Atticus Ross με την Karen O, αλλά και το σύνολο της μουσικής της ταινίας από το δίδυμο του The Social Network που ντύνει το Κορίτσι με το Τατουάζ μοναδικά και του προσθέτει πόντους στη συνολική ζυγαριά.

Η ταινία πάντως δύσκολα θα βρει τον δρόμο για τα Oscar – αν και έχει πολλές διακρίσεις μέχρι στιγμής - κυρίως λόγω θέματος, αλλά και ίσως επειδή οι καλοί καπνίζουν συνέχεια ενώ οι κακοί καθόλου!

Βαθμολογία: 8 στα 10

Πηγή: pame-cinema.gr
Συζητήστε για την είδηση
 Δημοσίευση στο
NEWSLETTER
Δηλώστε το email σας για να λαμβάνετε κάθε απόγευμα τις δημοφιλέστερες ειδήσεις της ημέρας.